مهر ملت نیوز – حدود ۶۰ هزار سال پیش در سیبری، یک نئاندرتال دهان خود را باز کرد تا دندان پوسیدهاش را سوراخ کنند. مطالعه جدید نشان میدهد که این مورد قدیمیترین مدرک از یک درمان عمدی دندانپزشکی تا به امروز است.
به گزارش ایلنا به نقل از لایوساینس،انسان شناسان معتقدند، سوراخی که در دندان یک نئاندرتال ۶۰ هزار ساله پیدا شده است، احتمالا توسط یک مته سنگی ایجاد شده و این کشف را به قدیمیترین مدرک دندانپزشکی عمدی تا به امروز تبدیل میکند.
در واقع این دندان آسیای پایین متعلق به یک نئاندرتال بالغ است که در سال ۲۰۱۶ کشف شد با این حال مشخص نبود چه چیزی باعث ایجاد سوراخ عمیق در سطح آن شده است. درحال حاضر اما شواهد تجربی نشان میدهد که این سوراخ با یک مته سنگی کوچک که برای تمیز کردن تکههایی از بافت دندان به شدت پوسیده استفاده میشده، ایجاد شده است.
این روش پیچیده نشان میدهد که نئاندرتالها – نزدیکترین خویشاوندان انسانی ما که حدود 40هزار تا 400 هزار سال پیش زندگی میکردند، مغزهایی داشتند که تشخیص میدادند این حفره دردناک دندان قابل درمان است و از مهارتهای حرکتی ظریف برای انجام موفقیتآمیز این روش برخوردار بودند.
جان دبلیو اولسن، استاد بازنشسته انسانشناسی در دانشگاه آریزونا میگوید: این واقعیت که این درمان تهاجمی انجام شد و فرد زنده ماند، به من این باور را میدهد که این نمونه دیگری از درک بسیار پیچیده نئاندرتالها از زیستشناسی انسان است.
او میگوید: مشخص نیست که آیا این خوددرمانی بوده یا دندانپزشکی توسط فرد دیگری انجام شده است. با این حال، گرگوریو اوکسیلیا، دانشیار آناتومی انسان در دانشگاه آزاد مدیترانه در ایتالیا معتقد است؛ ریشههای پزشکی تهاجمی و جراحی منحصراً به انسان خردمند تعلق ندارد بلکه بخشی از میراث گستردهتری است که با نزدیکترین خویشاوندان ما به اشتراک گذاشته شده است.
قدیمیترین شواهد از گونه انسان هوشمند، هومو ساپینسها که پوسیدگی دندان را درمان میکردند، تقریباً به ۱۴۰۰۰ سال پیش در جایی که اکنون ایتالیا است، برمیگرد. اوکسیلیا، که جزئیات این یافتهی ۱۴۰۰۰ ساله را تشریح کرده است، میگوید: با به تعویق انداختن تاریخ دندانپزشکی عمدی به میزان تقریباً ۴۵۰۰۰ سال، این یافتهی جدید اساساً درک ما از تکامل مراقبتهای بهداشتی انسان را تغییر میدهد.
اکنون موارد متعددی از مراقبتهای بهداشتی نئاندرتالها شناخته شده است. به عنوان مثال، مکانهای مختلفی در اسپانیا نشان میدهند که به نظر میرسد نئاندرتالها از کودکی مبتلا به سندرم داون مراقبت میکردند و گیاهان دارویی میخوردند. با این حال، تا حدودی به این دلیل که رژیمهای غذایی کم کربوهیدرات آنها میزان پوسیدگی دندان را پایین نگه میداشت، شواهد مداخلات دندانپزشکی در نئاندرتالها محدود بوده است.
انتهای پیام/
