مسوول بنیاد ایران‌شناسی شعبه استان سمنان با اشاره به شناسایی بیش از ۷۸ گویش در این استان گفت: هم‌زیستی مسالمت‌آمیز اقوام مختلف و تنوع گویشی، سمنان را به نمونه‌ای از «ایران کوچک» تبدیل کرده است؛ ظرفیتی فرهنگی که نه تهدید، بلکه فرصتی برای تقویت هویت ایرانی و معرفی میراث ناملموس به شمار می‌رود.
به گزارش مهر ملت نیوز، علیرضا شاه‌حسینی روز سه‌شنبه در گفت‌و گو با ایرنا با اشاره به تنوع قومی و زبانی استان سمنان و با تاکید بر اینکه تنوع قومی تهدید نیست، بلکه فرصتی برای تقویت پیوندهای فرهنگی است، بیان کرد: سمنان «نگین‌کمانی از اقوام و گویش‌ها» است و حضور فرهنگ‌های گوناگون، به این استان هویتی متمایز بخشیده است.
وی با اشاره به حضور اقوام کرد، لر، ترک، بلوچ، مازندرانی، تبری، ترکمن و همچنین گویشوران زبان‌ها و گویش‌های محلی مانند سمنانی، سرخه‌ای، لاسجردی، افتری و پروری گفت: حتی در روستای ابر شهرستان شاهرود نیز نشانه‌هایی از حضور ترکمن‌ها وجود دارد که گستردگی تنوع قومی و فرهنگی استان را نشان می‌دهد.
«ایران کوچک» در جغرافیای فرهنگی سمنان
مسوول بنیاد ایران‌شناسی شعبه استان سمنان خاطرنشان کرد: خرده‌فرهنگ‌ها از زیبایی‌ها و ظرفیت‌های ارزشمند هر منطقه به شمار می‌روند و استان سمنان با وجود جمعیت کمتر از یک میلیون نفر، از تنوع فرهنگی قابل توجهی برخوردار است؛ ظرفیتی که می‌تواند به تقویت هویت ملی، شناخت بهتر فرهنگ‌های محلی و معرفی میراث فرهنگی ایران کمک کند.
وی افزود: این استان بهشت گویش‌ها و لهجه‌هاست و گستره‌ای متنوع از زبان‌ها و گویش‌های محلی را در خود جای داده است که بخشی از آن‌ها در فهرست آثار ملی ناملموس کشور به ثبت رسیده‌است.
وی با اشاره به ثبت زبان سمنانی در فهرست میراث ناملموس کشور و وجود گویش‌های متنوع ازجمله سنگسری و سرخه‌ای ادامه داد: این گویش‌ها بخشی از سرمایه فرهنگی و هویت تاریخی استان هستند و حفظ آن‌ها در پاسداری از میراث فرهنگی و انتقال آن به نسل‌های آینده اهمیت دارد.
«تنوع قومی سمنان» حاصل هم‌زیستی تاریخی اقوام
مسوول بنیاد ایران‌شناسی شعبه استان سمنان با بیان اینکه بخشی از تنوع قومی و زبانی این استان ریشه در مهاجرت و کوچ اقوام از مناطق مختلف کشور دارد، افزود: اقوامی با پیشینه‌های زبانی و فرهنگی متفاوت در دوره‌های گوناگون به این منطقه آمده‌اند و در کنار جمعیت بومی، زندگی و فرهنگ خود را ادامه داده‌اند.
شاه‌حسینی با اشاره به نمونه‌ای از تنوع اقوام شامل حضور گرجی‌تباران در روستای عباس‌آباد شهرستان میامیدر شرق استان سمنان، گفت: ساکنان این روستا اصالت گرجی دارند و بخشی از واژگان کهن زبان گرجی همچنان در میان آن‌ها قابل شناسایی است. این گروه در دوره شاه‌عباس صفوی به این منطقه کوچ کردند و پیش از آن، نام روستا اسدآباد بود.
وی هم‌زیستی مسالمت‌آمیز اقوام مختلف با مردم بومی را از ویژگی‌های برجسته استان سمنان دانست و تأکید کرد: اقوامی که در دوره‌های مختلف وارد این منطقه شده‌اند، در کنار یکدیگر زندگی کرده‌اند و این هم‌زیستی، بستری برای شکل‌گیری تنوع فرهنگی و زبانی استان فراهم آورده است.
